Het afkalven van bermen en slootkanten is een niet aflatende zorg voor waterschap en agrariërs, met name veehouders. Steeds meer grond wordt van de slootkanten afgeknabbeld en verdwijnt in de sloten. Op alle mogelijke manieren wordt geprobeerd dit verschijnsel tegen te gaan. Hele rapporten zijn er al over uitgebracht, maar het onderhoud van slootkanten is óf kostbaar óf tijdrovend.

Kees Bakker vande Volgerweg vindt het zijn eer te na als zijn slootkanten er zo rafelig uitzien. Hij zweert bij de ouderwetse manier om door middel van het leggen van 'worsten' van wilgentenen zijn land netjes te houden. Onlangs werd hij 'betrapt' bij deze werkzaamheden.

<---door baggeren beschadigde slootkant

Voor het herstellen van de beschadigde slootkanten langs zijn land kiest Bakker voor de arbeidsintensieve, maar vrijwel kostenloze weg. Daarvoor gebruikt hij eigenlijk de pruikebollen van de knotwilgen, die hij op zijn erf heeft staan. Helaas kan het knotten slechts eens per drie jaar gebeuren en dan moet de wilg weer tijd gegund worden om uit te groeien.

Omdat hij niet over genoeg rijshout kan beschikken om tegelijkertijd alle slechte slootkanten onder handen te nemen vindt hij het bijzonder jammer, als hij achteraf hoort dat ergens iemand net zijn knotwilgen gesnoeid heeft en die tenen in de versnipperaar stopt.

De lengte van de wilgetenen moet ongeveer 5 meter zijn. Ze worden in bossen bij elkaar 'kop aan kont' met bindtouw bij elkaar gebonden.En dan is de ' worst' klaar voor toepassing.

In de wegsloot heeft Bakker intussen al paaltjes geslagen, waartussen de wilgenworsten worden gelegd. Daarna wordt met grond of bagger de kant weer opgevuld. De takkenbossen verdwijnen onder de waterspiegel. Het water zorgt er voor dat er geen rotting optreedt. En zo ligt de 'worst' van de nieuwe milieuvriendelijke oeverbescherming in het water. Op de nieuw-gevormde slootkant zal gauw weer gras groeien.

Bakker is trots op de slootkanten van zijn eigen land: kaarsrecht. Ten behoeve van zijn schaapjes heeft hij daar waar het nodig is, ook nog eens de slootkanten verlaagd. Zo kunnen ze beter bij het water komen.Mocht het echter gebeuren dat ze bij het drinken toch te water geraken dan kunnen ze ook gemakkelijk weer op het droge klauteren. De wilgentenen slootkantbescherming biedt hun pootjes houvast.

Waar verkrijgbaar?

Naar aanleiding van dit artikel bereikten ons veel vragen waar rijshout verkrijgbaar zou zijn. Immers, niet iedereen heeft knotwilgen. Een van de manieren is om eens bij agrariërs, Waterschap, Landschapsbeheer of Natuurmonumenten te informeren waar en wanneer er wilgen gekapt gaan worden en of de wilgentenen dan beschikbaar kunnen worden gesteld. Het knotten gebeurt in de winter of het vroege voorjaar, want er mogen natuurlijk geen blaadjes meer aan de takken zitten. Het spreekt voor zich dat de wilgentenen na het knotten niet weken kunnen blijven liggen maar direct moeten worden weggehaald, anders gaan ze alsnog de versnipperaar in..

Een andere mogelijkheid is om wilgentenen bij een productiebedrijf te kopen.