De Nekkerweg vanaf de Zuiderweg tot Volgerweg in de Beemster is een bezienswaardigheid door de in de bermen geplante perenbomen. Die staan daar al meer dan honderd jaar. Ze werden geplant op advies van Wouter Sluis, een Beemster landbouwpionier die van mening was dat de slootkanten ook nog een steentje zouden bijdragen aan de inkomsten van de agrariërs. Zijn verwachtingen waren te hoog gestemd want het oogsten van de peren boven de sloot leverde nogal wat problemen op. Maar de bomen werden na die bevindingen echter niet gekapt. In het voorjaar als de peren bloeien biedt de Nekkerweg een sprookjesachtige aanblik. Tenminste, tot voor enkele jaren. Want de bijzondere vruchtbomen worden al een poos geteisterd door een dodelijke ziekte: perenroest genaamd. Te vrezen valt dat de eeuwenoude vruchtbomen dit niet zullen overleven. Tenzij iedereen wil meewerken bij het bestrijden van de aantasting. Dat kan door de jeneverbomen en - struiken (juniperus) die in zijn tuin staan te inspecteren op perenroest.

Een waarschuwing voor iedereen:

En die geldt heus niet alleen voor de omgeving van de Nekkerweg. Immers overal in Nederland worden thans besmettingshaarden aangetroffen: de perenroest rukt op. Het is nu, (half maart) precies periode dat perenroest bestreden kan worden. Daarom zij met dit voorbeeld iedereen gewaarschuwd.

Perenroest op coniferen?

Perenroest overwintert namelijk op coniferen en dan met name op de Juniperus (Jeneverbes). Het zit aan de onderkant en de binnenkant van de takken. In het voorjaar is de aantasting goed te zien aan de slijmvormige bruine massa's die aan het dikkere hout komen. Na een aantal weken zijn de sporen rijp en worden uitgestoten. Met de wind worden deze sporen verspreid en komen zo op de perenbomen terecht. Perenroest wordt actief bij regen. Bij een lichte aantasting kunnen de aangetaste takken worden weggeknipt en in de container of in vuilniszakken gestopt. De perenroest is na een week opgedroogd en kan dan niet meer voor nieuwe infecties zorgen.

Er zijn geen middelen bekend om de ziekte langs chemische weg te bestrijden. Bij een zware aantastingkan de boom beter gerooid worden, want op den duur gaat die dood. In theorie is elke jeneverbes een goed gastadres voor perenroest, maar in de praktijk zie je dat de horizontaal groeiende jeneverbes er bijzonder gevoelig voor is. Daar worden dan ook de meeste besmettingshaarden gevonden. Veiligheidshalve zouden besmette jeneverbessen in een omtrek van 500 meter weggehaald moeten worden.

Perenroest op perenboom

In de zomer en in het najaar is goed te zien of de perenboom last heeft van perenroest. Als de blaadjes oranje rode vlekken vertonen, dan is deze aangetast en staat er ergens in de buurt een Juniperus. Als in een vroeg stadium de aangetaste delen worden weggeknipt, dan zou de boom kunnen herstellen. Als de besmetting zwaar is, dan zal de boom het op den duur echter niet overleven. Perenroest op perenbomen kan wel behandeld worden door intensieve chemische bestrijding maar dat is voor een eigenaar van een enkel fruitboompje op zijn erf of in de tuin niet haalbaar.

De Pom trok ten strijde tegen Perenroest

De Pomologische Vereniging Pom, vindt het een uitermate droevige zaak dat de Beemster waarin van oudsher zoveel fruit wordt geteeld nu zo te lijden heeft van Perenroest. Door leden van de Pom werd in maart een actie ondernomen, waar bij eigenaren van juniperusstruiken langs de Volgerweg en de Nekkerweg gekeken werd of de gevreesde ziekte daarin voorkwam. Zo ook bij Rustenhove aan de Volgerweg. Daar werden veertig jaar geleden langs de slootkant jeneverbesstruiken geplant. De inmiddels tot bomen uitgegroeide struiken bleken ernstig te zijn aangetast. In overleg met de eigenaar zijn ze allemaal gerooid. Er was geen redden meer aan. En zo is er bij nog meer percelen noodgedwongen de zaag ingegaan.

Voor meer informatie over perenroest: Henk en Jet Houtman,
tel.: 0299-681692